نصایح رسول اکرم (ص) به ابوذر غفاری (بخش نهایی)

ای ابوذر! خداوند روشنایی دیده و نور چشم مرا در نماز قرار داد و اشتیاق مرا برای نماز چنان کرد که گرسنه ای برای طعام و تشنه ای برای آب. با این تفاوت که گرسنه پس از خوردن، سیر می شود و تشنه پس از نوشیدن سیراب، و من هیچ گاه از نماز سیر نمی شوم.

هر کدام از شما در شبانه روز، غیر از نمازهای واجب دوازده رکعت نماز گزارد، خانه ای در بهشت حق واجب و مسلم اوست.

ای ابوذر! مادامی که به نماز ایستاده ای، در خانه پادشاه قدرتمندی را می کوبی و هرکس بر در سرای سلطانی پافشاری کند عاقبت در به رویش گشوده می شود.

هیچ مومنی به نماز نمی ایستد، مگر آن که نیکی ها و پاداش ها میان او و عرش پراکنده می شود و فرشته ای مامور می شود که ندا کند: ای پس آدم! اگر می دانستی در نمازت چه نهفته است از آنکه با او به مناجات می ایستی هرگز روی نمی تافتی.

خوشا به حال علمداران روز قیامت، آن ها که پرچم ها را به دوش می کشند و از دیگران به سوی بهشت سبقت می گیرند . آنها همان ها هستند که در دنیا به سوی مساجد پیشی می گرفتند در سحرها و غیر سحرها.

اگر مردی را به اندازه هفتاد پیامبر عمل صالح باشد. باید که آن را حقیر و ناچیز بشمرد و بترسد از آنکه در قیامت نجات نیابد.