سریال تلویزیونی نسبتا جدید

 ایران اکونومیست (گروه اقتصادی): سریال تلویزیونی نسبتا جدید "متشکرم" هفته ها است که خانواده ها را به خود جذب کرده و باعث تفریح و گذران وقت آنان شده است. با اینکه غیر از یکی  دو مرکز استان در کشور، این سریال عمدتاً در تهران پخش می شود ولی با یک بررسی سرانگشتی میتوان آن را سریال موفقی دانست. سریالی که هر هفته مردم را پای تلویزیون کشانده و مطامع تهیه کنندگان آن را تامین می کند. به دور از داستان خانوادگی لطیف آن که مورد علاقه عامه مردم است این  هدیه شرقی بی دلیل به ایران نیامده است.

اول آنکه که مفهوم آزادی بی بند و باری که انگار از ارکان اصولی حقوق بشر غرب و شرق شده است را در بین مردم ما تبلیغ می کند که باید یک آدم مبتلا به ایدز را دوست داشت، نه این که مثل مادر بزرگ بد سریال او را راند!.
دوم روابط آزاد دختر و پسر را تبلیغ می کند،سوم اینکه ببینید "آدم خوبه ها" که همه شکل آمریکایی ها هستند اغلب پزشک، خوش‌تیپ، لاغر با موهای صاف و بلند هستند همه شان هیوندای سوار می شوند و شما هم اگر می خواهید خوب باشید هیوندای سوار شوید و بالاخره خودروی کره ای سوار شوید تا خوب شوید!.

مطالبی که بر اثر تکرار مستمر در روح و ذهن ایرانی نهادینه می شود  اینست که ماشین خارجی خوبست چه کره ای و چه ب ام و آلمانی بمانند سریال سراسر تبلیغی دیگر "کبرا 11

از باب یک مجله خودرویی اجازه دهید تا ما بیشتر روی این نکته تکیه کنیم و بقیه مطلب را به عهده شما خوانندگان عزیز بسپاریم. بنظر می رسد عزیزانمان در صدا و سیما متوجه این اقدام هماهنگ صاحبان ثروت کشور که منافع بسیاری از واردات خودرو را که با راکد شدن بازار مسکن دومین جایگزین پر بار و پول ساز بشمار می رود نشده اند..! و انگار بی توجه به شعارهای ((اشتغال کشور و تولید ملی همچنین شعارهای دولتی و غیر دولتی)) در باره "ما می توانیم" شده اند.

ببینید چه کسانی از هیوندای و خودروهای  کره ای در ایران پول در می آورند؟ ببینید چه کسانی پشت قضیه تشویق برای کاهش تعرفه واردات خودروی خارجی شب و روز در مجلس و در .... تلاش می کنند؟ آن وقت ما هم به جای این که از کره ای ها پول پخش آگهی تجاری بگیریم آن را به عنوان سریال سرگرم کننده خانوادگی صدا و سیما پخش کرده و تازه" پول هم می دهیم"!؟
در کشوری که میلیاردها تومان وام به تولید کنندگان می دهند که در عوض چند جوان بیکار را به کار برساند، واقعا با چه عقل و منطقی برخی اجازه می دهند که سریالی پخش شود تا عرصه ای باشد برای سوداگران و در نهایت مسیری که منجر به از بین رفتن شغل صدها هزار نفر گردد!؟

چرا کارهای ما چنین پراکنده شده اند؟ چرا تدبیر در میان سیاست گذاران تلویزیون ما کمرنگ شده است؟ آیا زرنگی کارگران کره ای 30 سال پیش ما است که اینک به دنبال سود بردن و بر گرده ما سوار شدن هستند، یا بی تدبیری مجری های کم توجه است که همه غصه بخورند و کاری از دستشان بر نیاید.

اگر تولیدصنعتی ملی نباشد، کشاورزی ملی نباشد، آیا می توان "آزرا" را خورد؟ آیا می توان "سانتافه" را نوش جان کرد؟ یا می توان "هیوندای" را کاشت و "کیا" برداشت؟

آیا خود را به کوچه علی چپ زدن ساده لوحانه با تبلیغات بازار شکن کره ای ها که در قالب سریال های کم مایه و سرگرم کننده که تنها بدنبال رسیدن به اهداف اقتصادی خود هستند جز ایجاد شیفتگی کاذب و تهییج جوانان کشورمان جهت مهاجرت به آن مهد ایدز و طلاق و فرزندهای یتیم بوده آیا این الگو و رسالت صدا و سیما است؟

آیا از مورد ژاپن درس نگرفته ایم؟ با حلوا حلوا کردن دهان جوانان آماده و نجیب وطن شیرین می شود؟

واقعا راهی دیگر بجز پرستش این ملت و آن ملت خواه آمریکایی خواه انگلیسی و کره ای و آلمانی و .... یافت نمیشود؟!.

این سرنوشت یک ملت است که دارد رقم می خورد.