انسانها به شیوه هندیان بر سطح زمین راه مىروند. با یک سبد در جلو و یک سبد در پشت. در سبد جلو، صفات نیک خود را مىگذاریم. در سبد پشتی، عیبهاى خود را نگه مىداریم. به همین دلیل در طول زندگى چشمانمان فقط صفات نیک خودمان را مىبیند و عیوب همسفرى که جلوى ما حرکت مىکند. بدین گونه است که درباره خود بهتر از او داورى مىکنیم، غافل از آن که نفر پشت سرى ما هم به همین شیوه درباره ما مىاندیشد.
ببخشیدا
یه روز تو جنگل یه شیر و روباه وایستاده بودند و حرف می زدند که یه خرگوشه میاد به شیره میگه چطوری احمق بی خاصیت ؟
روباهه یه نگاه به شیره میکنه میگه چرا نمی ری بخوریش ؟ شیره میگه ولش کن بابا بچه س !
فرداش اینا باز داشتن حرف میزدند که خرگوشه باز میاد به شیره میگه چطوری عوضی بی خاصیت ؟
روباه باز به شیره نگاه میکنه و میگه تو سلطان جنگلی برو بخورش باز شیره میگه ولش کن بابا بچه س
تا اینکه فرداش خرگوش تا میادو به شیره میگه چطوری ....... روباهه دنبالش میکنه . خرگوشه میره تو یه سوراخ . روباهه تا میره ببینه کجاست کله ش گیر میکنه .
خرگوشه هم از اون طرف میادو ترتیب روباهه رو میده .
فرداش روباهه و شیره وایستاده بودن خرگوشه میاد میگه چطورین عوضیای بی خاصیت !!!
شیره به روباهه میگه چرا نمیری بخوریش ؟ روباهه میگه ولش کن بابا بچه س
پاسخ منطقی اکثر پدرهای ایرانی درمقابل اجازه گرفتن فرزندانشان برای انجام
کاری:
1) اگر قبلا کسی آن کار را انجام نداده باشد: آخه کی تاحالا همچین غلطی کرده
که تو میخوای بکنی؟
2) اگر قبلا کسی آن کار را انجام داده باشد: حالا هرکی هر غلطی کرد تو هم باید
بکنی؟
*اگر شما از یک صف به صف دیگری رفتید، سرعت صف قبلی بیشتر از صف فعلی خواهد شد.
از قوانین مورفی
لره رو بردن دادگاه قاضی بهش گفت خاک تو سرت این چهارمین بارته که میارنت اینجا لره میگه : خاک تو سر خودت که همیشه اینجایی