نتیاج یک نظرسنجی نشان داد با وجود مشکلات اقتصادی، جنگ ها، تنش ها، درگیری ها و بلایای طبیعی، مردم جهان نسبت به 5 سال پیش، احساس خوشبختی بیشتری می کنند.
به گزارش جذاب نیوز به نقل از رویترز، براساس این نظرسنجی به نظر می رسد مردم کشورهای اندونزی، هند و مکزیک، خوشبخترین آدم های روی کره زمین هستند.
سه چهارم افرادی که در این نظرسنجی در سراسر جهان شرکت کرده بودند گفته اند که در زندگی شان، خوشبخت هستند . یک سوم بقیه هم گفتند که بسیار خوشبخت هستند.
جان رایت معاون اول موسسه ابسوس گلوبال که در حال انجام نظرسنجی جهانی درباره خوشبختی است گفت: امروز، جهان خوشبختر است. ما می توایم در این باره مقایسه کنیم زیرا این موضوع را از چند سال پیش تاکنون پیگیری کرده ایم.
این نظرسنجی از سال 2007 تاکنون انجام شده و تاکنون افرادی از 24 کشور جهان در آن مشارکت کردند.
وی افزود: البته پیش بینی ها و برآوردها درباره دلایل خوشبختی انسان ها به دقت بررسی می شوند. موضوع تنها به اقتصاد و رفاه مربوط نمی شود بلکه به مجموعه ای از دلایل دیگر ارتباط دارد که باعث می شود این افراد چنین احساسی داشته باشند.
این نظرسنجی همچنین نشان می دهد که برزیل و ترکیه به 5 کشور دارای بالاترین میزان حس خوشبختی اضافه شدند. این در حالی است که مجارستان، کره جنوبی، روسیه، اسپانیا و ایتالیا در انتهای فهرست ملت های دارای احساس خوشبختی قرار دارند.
برخی از کشورهای دارای اقتصاد بزرگ مانند آمریکا، کانادا و انگلیس نیز در میانه این فهرست قرار دارند. این موضوع نشان می دهد با پول نمی توان، خوشبختی را خرید.
رایت افزود: بعضی وقت ها، بزرگترین خوشبختی ها در یک وعده غذای گرم یا در سقفی بالای سر ماست.
وی می گوید: روابط اجتماعی، اولین دلیل در سراسر جهان است که مردم می گویند خوشبختی را به بار می آورد و در فرهنگ های مختلف، خانواده بزرگترین تاثیر را در روابط میان انسان ها دارد.
همچنین به لحاظ منطقه ای، آمریکای لاتین دارای بیشترین افرادی است که احساس خوشبختی دارند. پس از آن به ترتیب، آمریکای شمالی، آسیا و اقیانوسیه، خاورمیانه و آفریقا قرار دارند.
این درحالی است که تنها 15 درصد از مردم اروپا گفته اند که خیلی خوشبخت هستند.
در سطح شخصی نیز، این نظرسنجی نشان می دهد افراد متاهل نسبت به افراد مجرد، خوشبخترند. میزان احساس خوشبختی در میان مردان و زنان نیز، برابر است.
همچنین افراد زیر 35 سال نسبت به دیگر سنین، احساس خوشبختی بیشتری دارند و میزان تحصیلات با میزان احساس خوشبختی، رابطه مستقیم دارد.
پس ایران کجاس؟
اوایل دهه شصت نوجوانی بیش نبودم، اما خوب به خاطردارم آن روزهایی را که تنها شامپوی موجود، شامپوی خمره ایی زرد رنگ داروگر بود. تازه آن را هم باید از مسجد محل تهیه می کردیم و اگر شانس یارمان بود و از همان شامپو ها یک عدد صورتی رنگش که رایحه سیب داشت گیرمان می آمد حسابی کیف می کردیم.
سس مایونز کالایی لوکس به حساب می آمد و ویفر شکلاتی یام یام تنها دلخوشی کودکی بود.
صف های طولانی در نیمه شب سرد زمستان برای 20 لیتر نفت، بگو مگو ها سر کپسول گاز که با کامیون در محله ها توزیع می شد، خالی کردن گازوئیل با ترس و لرز در نیمه های شب. روغن، برنج و پودر لباسشویی جیره بندی بود،
نبود پتو در بازار خانواده تازه عروسان را برای تهیه جهیزیه به دردسر می انداخت و پو شیدن کفش آدیداس یک رویا بود.
همه اینها بود، بمب هم بود و موشک و شهید و ...
اما کسی از قحطی صحبت نمی کرد!
یادم هست با تما فشارها وقتی وانت ارتشی برای جمع آوری کمک های مردمی وارد کوچه می شد بسته های مواد غذایی، لباس و پتو از تمام خانه ها سرازیر بود.
همسایه ها از حال هم با خبر بودند، لبخند بود، مهربانی بود، خب درد هم بود.
امروز اما فروشگاه های مملو از اجناس لوکس خارجی در هر محله و گوشه کناری به چشم می خورند و هرچه بخواهید و نخواهید در آنها هست. از انواع شکلات و تنقلات گرفته تا صابون و شامپوی خارجی، لباس و لوازم آرایش تا موبایل و تبلت، داروهای لاغری تا صندلی های ماساژور، نوشابه انرژی زا تا بستنی با روکش طلا، رینگ اسپرت تا...
و حال با تن های فربه، تکیه زده بر صندلی ها نرم اتومبیل های گرانقیمت از شنیدن کلمه قحطی به لرزه افتاده به سوی بازارها هجوم می بریم.
مبادا تی شرت بنتون گیرمان نیاید! مبادا زیتون مدیترانه ایی نایاب شود! ویسکی گیرمان نیاید چی!؟ اشتهایمان برای مصرف، تجمل، پز دادن و له کردن دیگران سیری ناپذیر شده است.
ورشکسته شدن انتشارت، بی سوادی دانشجوهامان، بی سوادی استادها، عقب افتادگی در علم و فرهنگ و هنر، تعطیلی خانه سینما، بسته شدن مطبوعات و ... برایمان مهم نیست ولی از گران شدن ادکلن مورد علاقه مان سخت نگرانیم! ...
می شود کتابها نوشت...
خلاصه اینکه این روزها لبخند جایش را به پرخاش داده و مهربانی به خشم.
هرکس تنها به فکر خویش است به فکر تن خویش!
قحطی امروز قحطی انسانیت است
قحطی همدلی
قحطی عشق
ایران قراره بیاد تو لیست بدبخترین آدمای دنیا و حتماً تو اون لیست در صدر قرار میگیره
مطلب جالبی است . هند با این که مردم فقیرزیادی دارداما شاد ترین مردم ها را داردو ژاپن پیشرفته بیشترین آمار خود کشی ها را.خلاصه همش به ذهن برمی گردد.احساس خوشبختی مهم تر از مصادیق ذهنی و انتزاعی خوشبختی است.
در زندان هم می توان احساس خوشبختی نمود.اما وقتی همه امکنات را هم داشته باشی و ذهنیت خراب باشد باز هم احساس بدبختی می کنی.
نعمتهایی چون سلامتی ، پدر ومادر، فرزند، نعمت نفس کشیدن ، راه رفتن، دیدن حتی یک گنجشک را فراموش نکنیم
کوک کن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری، نیست دگر
دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است
کوک کن ساعتِ خویش !
که مـؤذّن، شبِ پیـش
دسته گل داده به آب
و در آغوش سحر رفته به خواب
کوک کن ساعتِ خویش !
شاطری نیست در این شهرِ بزرگ
که سحر برخیزد
شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین
دیر برمی خیزند
کوک کن ساعتِ خویش !
که سحرگاه کسی
بقچه در زیر بغل،
راهیِ حمّامی نیست
که تو از لِخ لِخِ دمپایی و تک سرفه ی او برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش !
رفتگر مُرده و این کوچه دگر
خالی از خِش خِشِ جارویِ شبِ رفتگر است
کوک کن ساعتِ خویش !
ماکیان ها همه مستِ خوابند
شهر هم . . .
خوابِ اینترنتیِ عصرِ اتم می بیند
کوک کن ساعتِ خویش !
که در این شهر، دگر مستی نیست
که تو وقتِ سحر، آنگاه که از میکده برمی گردد
از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر
و در این شهر سحرخیزی نیست
و سـحر نـزدیک است .....
خوشبختی !چه کلمه غریبی است در جامعه ما ؟! فعلا آنچنان شوربختی مارا احاطه کرده است که بیرون شدن از آن واقعا کار حضرت فیل است!!!!!