اینک که به یاری مزدا، تاج سلطنت ایران و بابل و کشورهای جهات اربعه را به سر گذاشته ام اعلام می کنم که تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من می دهد. دین و آیین و رسوم ملتهائی که من پادشاه آنها هستم محترم خواهم شمرد و نخواهم گذاشت که حکام و زیر دستان من ، دین و آیین و رسوم ملتهایی که من پادشاه آنها هستم ، یا ملتهای دیگر را موردتحقیر قراربدهند یا به آنها توهین نمایند. من از امروز که تاج سلطنت را به سرنهاده ام تا روزی که زنده هستم و مزدا توفیق سلطنت را به من میدهد هرگز سلطنت خود را بر هیچ ملتی تحمیل نخواهم کرد و هر ملتی آزاد است که مرا به سلطنت خود قبول نماید یا ننماید و هرگاه نخواهند مرا پادشاه خود بدانند من برای سلطنت آن ملت مبادرت به جنگ نخواهم کرد.
ادامه مطلب ...I dreamed I had an Interview with god
So you would like to Interview me? "God asked."
If you have the time "I said"
God smiled
My time is eternity
What questions do you have in mind for me?
What surprises you most about humankind?
Go answered ….
دکتر شریعتی
وقتی که در صحنه حق و باطل نیستی، هر جا که میخواهی باش، چه به نماز ایستاده باشی، چه به شراب نشسته باشی، هر دو یکی است .
- میری به شاهزاده گفت: من عاشق توام. شاهزاده گفت: زیباتر از من خواهرم است که در پشت سر تو ایستاده است. امیر برگشت و دید هیچکس نیست. شاهزاده گفت: عاشق نیستی ! عاشق به غیر نظر نمیکند
- چهارده سال است که میخندی در این قاب ..... هنوز جوان ماندهای! چهارده سال است که میگریم بر این قاب ..... چه قدر پیر شدهام
- خدا را شکر که من از هیچکس خدایی به ارث نبرده ام و آزادم هر طور میلم است خدایم را بشناسم. خدای من مهربان و دلسوز و اندیشمند و بخشنده و پرتفاهم و شوخ طبع است! جین وبستر ( بابا لنگ دراز)
ای زینب نگو در کربلا بر تو چه گذشت! بگو ما چه کنیم؟
خدایا خدایـــــــــا سرنوشت مرا خیر بنویس و تقدیری مبارک تا هرچه را که دیر می خواهی زود نخواهم و هرچه را که تو زود می خواهی دیر نخواهم.
مذهب شوخی سنگینی بود که محیط با من کرد و من سال ها مذهبی بودم بدون آنکه خدایی داشته باشم.
انسان به اندازه ای که برخوردارتر است انسان نیست بلکه انسان به اندازه ای که خود را نیازمند تر حس می کند انسان است.
خدایا! به من زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش سوگوار نباشم.
بارالها
برای همسایه ای که نان مرا ربود نان،
برای دوستی که قلب مرا شکست مهربانی،
برای آنکه روح مرا آزرد بخشایش
و برای خویشتن خویش آگاهی و عشق
میطلبم.
در این خاک زرخیز ایران زمین | نبودند جز مردمی پاک دین |
همه دینشان مردی و داد بود | وز آن کشور آزاد و آباد بود |
چو مهر و وفا بود خود کیششان | گنه بود آزار کس پیششان |
همه بنده ناب یزدان پاک | همه دل پر از مهر این آب و خاک |
پدر در پدر آریایی نژاد | ز پشت فریدون نیکو نهاد |
بزرگی به مردی و فرهنگ بود | گدایی در این بوم و بر ننگ بود |
کجارفت آن دانش و هوش ما | که شد مهر میهن فراموش ما |
که انداخت آتش در این بوستان | کز آن سوخت جان و دل دوستان |
چه کردیم کین گونه گشتیم جوار؟ | خرد را فکندیم این سان زکار |
نبود این چنین کشور و دین ما | کجا رفت آیین دیرین ما؟ |
به یزدان که این کشور آباد بود | همه جای مردان آزاد بود |
در این کشور آزادگی ارز داشت | کشاورز خود خانه و مرز داشت |
گرانمایه بود آنکه بودی دبیر | گرامی بد آنکس که بودی دلیر |
نه دشمن در این بوم و بر لانه داش | نه بیگانه جایی در این خانه داش |
از آنروز دشمن بما چیره گشت | که ما را روان و خرد تیره گشت |
از آنروز این خانه ویرانه شد | که نان آورش مرد بیگانه شد |
چو ناکس به ده کدخدایی کند | کشاورز باید گدایی کند |
به یزدان که گر ما خرد داشتیم | کجا این سر انجام بد داشتیم |
بسوزد در آتش گرت جان و تن | به از زندگی کردن و زیستن |
اگر مایه زندگی بندگی است | دو صد بار مردن به از زندگی است |
بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم | برون سر از این بار ننگ آوریم |
اغلب، وقتی صحبت از ظالم می شود، انگشت اشاره هیچ کس به سمت خودش نیست و هر کسی خود را از ارتکاب ظلم مبرّا می داند؛ در صورتی که هر فردی در هر لحظه ممکن است به نوبه خود در حال ارتکاب به ظلمی بزرگ باشد؛ از نادیده گرفتن حق دیگری تا نگاهی تحقیر آمیز به کسی و... .
در واقع، همه ما به دلیل این که شناختی از "وجه الله" نداریم، ظلم می کنیم. هر جا از "وجه الله" غفلت شود، یک بخش از هستی مورد بی مهری قرار گرفته است. درحالت کلی وقتی معطوف به یک جزئی شده، نسبت به جزئی دیگر غافل می شویم، کفر و پوشاندن حق صورت گرفته که به عبارت دیگر، ظلم است.
با این تعریف، ظلم شامل گستره بسیار وسیعی است و به این ترتیب هر کسی اوّل باید خودش را در معرض سؤال و اتهام ظالم بودن قرار دهد و بعد دیگران را از این نظر ارزیابی کند.
هی با خود فکر می کنم ، چگونه است که ما ، در این سر دنیا ، عرق می ریزیم
و وضعمان این است و آنها ، در آن سر دنیا ، عرق می خورند و وضع شان آن است!
نمی دانم ، مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن
دکتر علی شریعتی
پروردگارم ،مهربان من . از دوزخ این بهشت، رهایی ام بخش!
در اینجا هر درختی مرا قامت دشنامی است و هر زمزمه ای بانگ عزایی و هر چشم اندازی سکوت گنگ و بی حاصلی ...
در هراس دم می زنم
در بی قراری زندگی می کنم
و بهشت تو برای من بیهودگی رنگینی است
من در این بهشت، همچون تو در انبوه آفریده های رنگارنگت تنهایم.
"تو قلب بیگانه را می شناسی ، که خود در سرزمین وجود بیگانه بودی"
"کسی را برایم بیافرین تا در او بیارامم"
نوحهای منسوب به سیدالشهدا (ع) وجود دارد که گویا حضرت در لحظات آخر عمر شریفشان این شعر را سرودهاند. سالهاست مداحان و واعظان در جلسات هفتگی خود آن را همخوانی میکنند. این شعر به «شیعتی» معروف است.
گفته میشود که دلیل سلام دادن شیعیان پس از نوشیدن آب، همین شعری است که حضرت در ظهر عاشورا گفتهاند. و اما شعر:
آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست | چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست |
گر چه شیرین دهنان پادشهانند ولی | او سلیمان زمان است که خاتم با اوست |
روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک | لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست |
خال مشکین که بدان عارض گندمگون است | سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست |
دلبرم عزم سفر کرد خدا را یاران | چه کنم با دل مجروح که مرهم با اوست |
با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل | کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست |
حافظ از معتقدان است گرامی دارش | زان که بخشایش بس روح مکرم با اوست |
امشب
در یک خواب عجیب
رو به سمت کلمات
باز خواهد شد.
باد چیزی خواهد گفت.
سیب خواهد افتاد،
روی او صاف زمین خواهد غلتید،