دهم ماه رمضان

روزه، تمرین و مشق استقامت، خویشتنداری، پارسایی و تسلیم ناپذیری در برابر هوس ها و خواهش های کم ارزش بشری است. جان های خود را برای برخورداری از ارزش های انسانی ورزیده سازیم.

اولین حق؛ حق گذشت، نفی کینه

جامعه‌ای که نمی‌تواند از گذشته خویش عبور کند و نمی‌تواند چشم بر اشتباهات گذشته بپوشد، روی به آینده ندارد. و فراموش نکنیم که جامعه از من و شما تشکیل می‌شود و اگر می‌خواهیم جامعه خوبی داشته باشیم، پس باید هر یک از خویشتن خویش شروع کنیم و هرگونه کینه و کینه‌توزی را از جان خویش پاک نماییم. و باور کنیم که راه سعادت ما جز با دوری از کینه توزی هموار نخواهد شد.

شیر هم شیر بود گر چه به زنجیر بود

شرف و قیمت و قدر تو به فضل و هنر است		نه به دیدار و به دینار و به سود و به زبان
هر امیری که به فضل و به هنر گشت بزرگ		نشود خرد به بد گفتن بهمان و فلان
گر چه بسیار بماند به نیام اندر، تیغ		نشود کند و نگردد هنر تیغ، نهان
ور چه از چشم نهان گردد ماه اندر میغ		نشود تیره و افروخته باشد به میان
شیر هم شیر بود گر چه به زنجیر بود		نبرد بند و قلاده شرف شیر ژیان
باز هم باز بود گرچه که او بسته بود		شرف بازی از باز فگندن نتوان

امام علی (ع)

به خدا سوگند اگر تمام شب را بر روی خارهای مغیلان به سر برم و با غل و زنجیر به این سو و آن سو کشیده شوم این حالت را خوش تر دارم تا خدا و رسولش را در قیامت ملاقات کنم در حالی که حق بعضی از بندگان خدا را به ظلم گرفته باشم یا به بیت المال مسلمین خیانت کرده باشم.

بخشی از وصیت نامه ادوارد ادیش از بزرگترین تاجران امریکایی

من ادوارد ادیش هستم که برای شما می نویسم، یکی از بزرگترین تاجران امریکایی با سرمایه ای هنگفت و حساب بانکی که گاهی خودم هم در شمردن صفرهای مقابل ارقامش گیج می شوم. دارای شم اقتصادی بسیار بالا که گویا همواره به وجودم وحی می شود چه چیز را معامله کنم تا بیشترین سود از آن من شود، البته تنها شانس و هوش نبود. من تحصیلات دانشگاهی بالایی هم داشتم که شک ندارم سهم موثری در موفقیتهای من داشت. یادم هست وقتی بیست ساله بودم خیال می کردم اگر روزی به یک چهلم سرمایه فعلیم برسم خوشبخترین و موفقترین مرد دنیا خواهم بود و عجیب است که حالا با داشتن سرمایه ای چهل برابر بیشتر از آنچه فکر می کردم باز از این حس زندگی بخش در وجودم خبری نیست.

قانون خلاقیت

"قانون خلاقیت" این است که به جای این که آرزوهای دیرین خود را با این بهانه که رویاهایی محال هستند سرکوب کنید، به طوزی سازنده به آنها بنگرید. یعنی بدانید که آرزوهای راستین شما چیستند و به طور منظم به سراغ آنها بروید و در صورت لزوم آنها را عوض یا جابجا کنید. وقتی آرزوهایتان را می نویسید، جایگاه ذهنی آنها نیز منظم میشود. 

وعده گوته را بیاد آورید که " انجام آنچه را که میتوانی یا می اندیشی که می توانی، آغاز کن! در جسارت، نبوغ، اقتدار و اعجاز نهفته است."

هشدار وزارت بهداشت درباره روند رو به رشد سرطان‌ خون درکشور

رییس اداره سرطان وزارت بهداشت با هشدار نسبت به روند رو به رشد انواع سرطان‌های خون در کشور و ارتباط این بیماری‌ها با آلاینده‌های هوا، تاکید کرد: بحث آلودگی بنزن و آزبست در کلانشهرهای کشور جدی است و باید در این زمینه فکری اساسی شود.
دکتر رشید رمضانی در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: بر اساس گزارش برنامه ثبت سرطان کشور هرچند میزان بروز سرطان‌های مری و معده به عنوان سرطان‌های شایع کشور در بسیاری از استان‌ها مقداری کاهش یافته اما رتبه سرطان خون در کشور در حال افزایش است.

۷ دلیل برای اینکه باید لبخند بزنید

ایسنا نوشت : آیا شما هم از جمله کسانی هستید که اغلب صبح‌ها با خلق پایین از خواب بیدار می‌شوند و نمی‌توانند از جای خود حرکت کنند؟ این مشکل یک راهکار فوق العاده ساده و بدون خرج دارد.
دکتر لائورل هاس از کارشناسان علوم بهداشتی در آمریکا طی یک مصاحبه تلویزیونی با شبکه اگزرسایز تی وی در این باره گفت: راه‌حل این مشکل لبخند زدن است اگر به جای نشستن در خانه تلاش کنید تا با لبخندی روی چهره وارد جامعه شوید به زودی جواب این لبخند را از اطرافیان خود دریافت می‌کنید و حالتان بهتر می‌شود.
دکتر هاوس در این رابطه افزود: 7 دلیل قانع کننده وجود دارد که به شما ثابت می‌کند لبخند زدن واقعا برای سلامتی شما مفید است. این دلایل عبارتند از :

ماه رمضان

از ماه رمضان چه میخواهیم؟ 

این سالها هرکس متناسب با سن و سالش چه از این ماه بدست آورده است؟ 

از این همه فوائد و اثرات ذکر شده در این ماه، چه بخشی از آن نصیب ما شده است؟ 

و سوالات دیگر و دیگر ...

الان وقت فکر کردن به اینهاست. 

بنظر میرسد پس از تفکر در این موارد هست که روزه دار خواهیم بود و الا همین میشویم که هستیم و به همین شکل هم می رویم.

و شاید در این حالت بتوانیم بفهمیم چرا با وجود خیل روزه داران و نمازگزاران و ... کشوری با ناهنجاری های اجتماعی و فرهنگی بسیار هستیم و شاید در آن زمان باشد که بتوانیم چاره کنیم.

همین.

چرا خانمها عملیات جنسی را متوقف می سازند ؟

تصورات کلیشه ای وجود دارد که وقتی دو نفر در یک رابطه دو جانبه ی تعهد آور قرار دارند و پس از گذشت مدت زمانی دیگر با هم ارتباط جنسی برقرار نمی کنند، تنها کسی که پایان این رابطه را طلب می کند بدون شک خانم است. در یک چنین حالتی خانم ترجیح می دهد کتاب بخواند، به موهایش رسیدگی کند، لباس ها به خشکشویی ببرد و خلاصه هر کاری که ممکن است انجام دهد، فقط ارتباط صمیمانه فیزیکی با همسر مهربان و دوست داشتنی خود برقرار نکند. البته او همیشه اینگونه نبوده؛ به هر حال زمان هایی وجود داشته که ارتباط آنها پر شور و حرارات بوده و هر دو نفر برای هم از جذابیت بالایی برخوردار بوده اند؛ اما در حال حاضر باید با تاسف زیاد گفت که آن عشق و شور و حرارات اولیه از بین رفته و خبری از آن نیست.

محبت و بخشش

 

به دل خود مراجعه کنید و نسبت به تمام کسانی که در گذشته از دست آنها ناراحت شده اید احساس محبت نمایید. هر جا ناراحت شدید اقدام به بخشش و عفو نمایید. عفو و گذشت پایه بیداری معنوی است.

سخن روز (یکشنبه)

 

زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست

بشار اسد اشتباه ناپلئون را تکرار نکند

اصلاحات نوش داروی بشار اسد برای کشوری بود که این روزها به سختی رنگ آرامش را هر چند برای چند ساعت به خود می‌بیند. جمعه خشم این بار در سوریه خودی نشان داد تا خاندان اسد با خود این پرسش را تکرار کنند: زمان برای ما هم به سر رسید؟ اکنون بشار جوان باید راه دیگری بیندیشد. آیا وی می‌تواند به نسخه ای عمل کند که برای حسنی مبارک مصری تجویز شد و یا پا جا پای معمر قذافی می‌گذارد و می‌ایستد.
مهدی مطهرنیا، کارشناس مسایل سوریه، درباره آینده مسایل این کشور برای دیپلماسی ایرانی توضیح می‌دهد.
با توجه به پیشنهاد اصلاحات و گفتگوی بشار اسد، چرا جمعه شاهد بزرگترین تظاهرات در کشور سوریه بودیم؟

خوبی آدم ها

 

 همیشه از خوبی‌های آدم‌ها برای خودت دیوار بساز.

پس هر وقت در حق تو بدی کردند، فقط یک آجر از دیوار بردار! 

بی‌انصافیست اگر دیوار را خراب کنی

گفتند: تو که بیایى خون به پا مى کنى، راستش را به ما نگفتند

سید مهدی شجاعی در یادداشتی در خبرآنلاین نوشت:

راستش را به ما نگفتند یا لااقل همه راست را به ما نگفتند.

گفتند: تو که بیایى خون به پا می کنى، جوى خون به راه مى اندازى و از کشته پشته مى سازى و ما را از ظهور تو ترساندند.
درست مثل اینکه حادثه اى به شیرینى تولد را کتمان کنند و تنها از درد زادن بگویند. ما از همان کودکى، تو را دوست داشتیم. با همه فطرتمان به تو عشق مى ورزیدیم و با همه وجودمان بى تاب آمدنت بودیم. عشق تو با سرشت ما عجین شده بود و آمدنت، طبیعى ترین و شیرین ترین نیازمان بود.

اما ... اما کسى به ما نگفت که چه گلستانى مى شود جهان، وقتى که تو بیایى. همه، پیش ازآنکه نگاه مهرگستر و دستهاى عاطفه تو را توصیف کنند، شمشیر تو را نشانمان دادند